تمام تلاشم رو متمرکز کردم رو رسوندن کیفیت حسیم به حدی که فقط فقدان می‌تونست این میزان از کیفیت رو خلق کنه.

یعنی سوژه حاضر باشه و من طوری بهش متمایل باشم که انگار نیست و من له‌له می‌زنم از نبودنش .

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *